همیشه خیال میکردم عجب چیزیست این عشق،عجب مقدسیست و از این جور حرفهاکه تازگی ها مُد شده است،آن زمان ها مُد نبود،هرچند که من معمولا خلاف جهت حرکت میکنم،حالا که مُد شده من تغییر جهت دادم و معتقدم عشق هیچ چیز مگر اختلال هورمون ها در منطق انسان نیست،که البته این نتیجه را حقیقتا قبل از خواندن آن مقاله که همین موضوع را تبیین میکرد در ذهن داشتم؛چند وقت پیش همین را خواندم و مطمئن شدم،بعضا افراد میگویند این عشق که حاصل هورمون هاست پس جزوی از طبیعت انسانیست نباید با آن مقابله کرد ولی خب استدلال احمقانه ایست چراکه قابلیت بیمار شدن هم جزوی از طبیعت انسانیست،عایا نباید برای عدم بیمار شدن یا درمانش کوششی کرد؟
برچسب:
نویسنده: سارا فلاح